een sterke voorkeur voor poep....

« op een fiets zonder zadel.... | no picture please | poezie... »

Een sterke voorkeur voor poep oftewel scatologie, de studie van faeces of strontfolklore of de neiging om de menselijke uitwerpselen tot komisch onderwerp te maken. Maar valt er nog iets te lachen over fecaliën?

'De Chinezen perfectioneerden in de loop der jaren een systeem dat voorkomt dat ziektekiemen de voedselketen besmetten. Ze bemestten hun rijstvelden met biologisch afval, waaronder menselijke fecaliën'. Zelfs nu nog verwachtten sommige huishoudens op het platteland dat gasten na hun maaltijd de genuttigde voedingsstoffen terug geven aan de aarde in de vorm van mest.

Maar das war einmal, tegenwoordig is poep vies. Van poep kan je ziek worden. Het was vanochtend weer op het nieuws, het advies om geen kiemgroenten te eten. Wat zijn kiemgroenten? Kiemgroenten of Sprossen zoals ze dankzij de Duitsers bekend geworden zijn, zijn jonge plantjes, nee, geen plantjes nog, kiemen, kleine embryootjes van planten eigenlijk. Het zijn de scheuten van net ontkiemde zaadjes. En die kiemen kunnen van allerlei zaadjes gekweekt worden, zonnebloem, venkel, rode bieten, kikkererwten, asperge, radijs, linzen, prei, taugé, enzovoort enzovoort. Diversiteit in tegenstelling tot de eenheidsgroenten sla, komkommer en tomaat. Is het toevallig dat je van tomaat-zaadjes geen kiemen kan kweken omdat ze zaadjes giftig zijn?

Niet meer eten deze groenten vol vitaminen en mineralen, zegt het journaal. Niet meer eten deze jonge, nog niet gewortelde groentjes. En waarom niet? Omdat ze besmet zijn met het EHEC-bacterie. Nu is EHEC gewoon een moeilijke naam voor een poep-bacterie. Dat zeggen ze er niet bij op het journaal. Ze willen niet dat de mensen eten associëren met poep. EC, staat voor E.coli, een bacterie die voorkomt in de maag van mens en dier, niks mis mee, heb je nodig, ander verteert je voedsel niet. Die bacterie is gevaarlijk geworden omdat hij resistent geworden voor antibiotica. En hoe is dat kunnen gebeuren? Omdat dieren en mensen teveel antibiotica slikken waardoor bacteriën resistent worden en via de mest komt die bacterie in het milieu en kan zo groenten besmetten. In het geval van kiemgroenten zijn waarschijnlijk de zaadjes besmet of het water omdat kiemgroenten niet eens aarde nodig hebben om te ontkiemen. Beetje water is al genoeg.

Wat mag er nog gegeten worden? Doodgekookt, steriel, doorgestraald eten. Rauw, ongekookt eten is unrein geworden. Daar had ik over willen schrijven voor mijn bachelor-scriptie Arts and Cultural Sciences (uiteraard wel in het verbloemende wetenschappelijke taaljargon) Maar zelfs dat mag niet. Poep is geen onderwerp voor de wetenschap, ook al noem je het geen poep maar animal manure. Het is geen serieus genoeg onderwerp. Volgend jaar voor de master Artistic Research mag het wel en waarom? Omdat ik dan als kunstenaar spreek en niet als cultuurwetenschapper. Kunstenaars mogen over poep praten, wetenschappers vinden dat vies.

Pissebedden (Porcellio scaber) hebben een sterke voorkeur voor poep. Het zijn coprofagen, ze eten hun eigen uitwerpselen op. Waarom? Omdat in gezonde poep nuttige bacteriën en mineralen zitten.

Op het journaal het advies om geen kiemgroenten te eten. Op de kiemgroenten is het EHEC-bacterie aangetroffen. Deze variant is een mutatie die bijzonder gevaarlijk is omdat bij besmetting er geen antibiotica beschikbaar zijn voor genezing. Was bij vroegere E.coli-bacteriën de bron nog dieren uit de intensieve veeteelt die teveel antibiotica mogen snoepen omdat ze daar zo lekker snel van groeien, de variant op de kiemgroenten heeft een menselijke component. Mensen-poep dus.

Vandaag 27 juni, 2011, vergadert het kabinet over de toekomstige cultuurbegroting. Het zijn vooral de Sprossen die het moeten verduren. De bezuinigingen treffen met name de jonge kunstenaars of theatermakers. De sla, de komkommer en de tomaat mogen blijven. Sprossen hebben nog geen wortels, ze komen uit vele diverse bronnen en barsten van het leven. Ze zijn de kiembodem van het leven. Cultuur heeft deze kiemen nodig. De sla, de komkommer en de tomaat mogen zich bewezen hebben als serieuze groenten, veel voedingswaarde zit er niet in.

Het advies geen Sprossen te eten is als Herodes die uit voorzorg wat kindjes vermoord uit angst dat uit één van de jonge plantjes een Messias zou uitgroeien. Plantjes die besmet zijn verklaard, terwijl die plantjes zich helemaal niet vanzelf kunnen besmetten. Daar is poep voor nodig. Dieren-poep of mensen-poep. Besmette poep en die besmetting is niet door de jonge sprossjes veroorzaakt....

Anna No Picture BA, 27 juni 2011

anna

a johnny on the spot

« the french revolution is over... | no picture please | camembert le rustique... »

8.34 uur achter de computer met koffie
Had het voornemen om om zes uur op te staan om aan mijn paper te werken.
Het is acht uur geworden.
Lees verder over de ruzie van de intellectuelen over de Franse revolutie.
Nog geen ontbijt. Weet niet waar ik zin in heb.
Moet de vuilniszakken buiten zetten.
Buiten op straat wordt een plastice wc neergezet.
Een openbare wc bij mij op de stoep.
Wat zou er gaan gebeuren?



10.28 uur zit achter de computer
Moet nog 32 A-viertjes lezen over de Franse revolutie.
Begin een spuug hekel te krijgen aan de ruziende Franse intellectuelen over de betekenis van de Franse revolutie.
Eet twee beschuitjes met Boursin - Franse kaas ook dat nog - en een stukje komkommer.
Er is geen activiteit bij het openbare toilet op de stoep.

16.43 uur het begint te regenen
Natuurlijk gaat het regenen als ik boodschppen wil gaan doen.
De hele dag heeft de zon geschenen en begint het te regenen.
Heb een soort van ruwe versie van mijn paper.
Moet nog één artikel lezen maar vrees dat ik er niets van begrijp.
Het wordt niks met mij en de Franse intellectuelen.

Het is stil in Groningen googelde een bezoeker en kwam op mijn blog uit. Het is ook stil in Groningen.
Malou Gorter de hoofdrolspeelster van Medea is tijdens de voorstelling loeihard op haar hoofd gevallen.
Nu heeft ze pijn, is erg misselijk, moe en duizelig.
Ze kan voorlopig niet spelen maar hoopt snel hersteld te zijn.
Maulou, als je dit leest veel beterschap.


Anna

de veest

« Frankenstein, Casanova en een Nachtwake 10.. | no picture please| deurbelfobie »


Een bedeesde aars laat zelden een vrolijke scheet
Luther

TUBA PODEX EST
de anus is een trompet
Aristofanes

Gasvorming
Naar de doorloop van Nachtwake in Utrecht.
A. komt ook. Hij heeft nog niet gegeten.
Wil een frietje halen. Ik ga mee.
A. eet een broodje warm vlees en een frietje mayo.
Ik een frikadel en een flesje Spa.
Pik toch wat frietjes uit het bakje.
Dat had ik beter niet kunnen doen.
Na een wekenlang Koolhydraten-beperkend dieet komen de frietjes in de maag als een volkomen verrassing.
Met als gevolg: gasvorming.
Heb op het station vanochtend het boek Kakafonie, van Gerrit Komrij gekocht.
De encyclopedie van de stront.
Het is geen kunst om een wind op te wekken.
Laat mensen bijvoorbeeld bonen, uien, ananas, banaan, macaroni, druiven, witbrood, koolhydraatrijk voedsel eten en het komt vanzelf.
Mensen die in gewone doen 15 millimeter flatus per uur produceren, winden na een bonenrijk dieet 175 milliliter per uur.
uit een artikel van Mark Traa n.a.v. een studiedag over poep.
Trouw 14 oktober 1999.

Maak foto's van de voorstelling Nachtwake.
Drie uur duurt het. In drie uur hopen 3 x 175 milliliter flatus zich op in mijn ingewanden.

Uit 'de Veest'

Als in het klooster der Agnieten
jonge zusters gasjes lieten
vingen Paters Mathenessen
die op in lege miswijnflessen
slechts zo kwam hun communiteit
aan de geur van heiligheid

Helaas is hun geheim verklapt
aan de nieuwe Vader Abt
die hen toornig toesprak: Morgen
dient ge zelf voor geur te zorgen
uw zorgen zal de Heer belonen
De Heer, de kok en bruine bonen

John O'Mill
uit LoonyLyrics in Dutch and Double Dutch
Amsterdam 1981


Kijk uit het raam. Het is vrijdagavond.
18.30 uur. Het regent. Het is donker.
Zit in de trein. Kijk uit het raam.
Op de autoweg zie ik rode lichtjes en witte lichtjes.
De rode lichtjes bewegen niet.
Een file voor Den Bosch.

Nooit meer praten
Een man met een baard van drie dagen staat op om ut te stappen.
Nee, het is geen baard, het is een...
De man is zwart in zijn gezicht waar baardgroei kan ontstaan.
Hij moet een zware baardgroei hebben.
Zoals Lubbers die zich drie keer per dag moet scheren
en er nog steeds stoppelig uitziet.
De man staat op. Hij draagt een beige regenjas en een oude versleten Turkentas.
Hij staat op. Draait een rondje rond zijn as om zich heen kijken.
De verbaasde blik van mister Bean.
Hij loopt richting balcon en stopt bij mijn stoel.
Oh nee, niet praten. Het is 19.00 uur. Moe. Weekend.
Ik zit in een vierstoels-combinatie. Op de stoel schuin tegenover me ligt een gelezen Volkskrant.
De man links van het gangpad in een privé-stoel heeft de krant op de stoel neergelegd.
Ga ik zo dadelijk de krant lezen, dacht ik nog.
Zag dat de man een artikel over de Verlichting aan het lezen was dat me wel interessant leek.
De man met de zware baard stopt bij de krant, kijkt, buigt zijn hoofd,
pakt onhandig de krant al die tijd gadegeslagen door mij.
Huh, zegt hij vragend naar mij.
Tis echt mister Bean. Hij praat niet.
Hij stoot geluiden uit.
Tuurlijk neem maar mee, zeg ik.

Ook vies
Op televisie zie ik een documentaire over cosmetische chirurgie.
Journalist Louis Theroux laat een buik-liposuctie bij zichzelf verrichten terwijl hij ondertussen de chirurg interviewt.

meer informatie over Frankenstein, Casanova en een Nachtwake

Anna

de duiven van Maastricht een verdwenen Engel en culturele hoofdstad 1

« de duiven van Maastricht... | no picture please | zin in suiker... »

De Engel van Maastricht is gestolen. Een carnaval zonder Engel...
Dat is een ernstige aderlating voor de stad die culturele hoofdstad wil worden.
Terwijl burgemeester Leers in het gemeentehuis een carnavalspeech houdt en geld inzamelt voor een nieuwe Engel van Maastricht, ga ik even kijken bij de Lambertuskerk.
De kerk staat al twintig jaar leeg. Zo'n duizend stads-duiven hebben er gewoond.
Een groot aantal zijn achtergebleven duiven van wedstrijdvluchten.
Die duiven vestigen zich op de hoogste punten van de stad zoals de Lambertuskerk.
De duiven konden vrij in de kerk vliegen, wel vier tot zes meter hoog. Ze zaten er lekker beschut.
Maar de kerk is dichtgespijkerd door de eigenaar. Er komt een congrescentrum en woningen.
De duiventil krijgt een nieuwe bestemming. De duiven moeten weg.
Ze worden gevangen door vogelbeschermers en opgesloten in een grote loods.
Ze krijgen voer en vliegruimte maar buiten vliegen kan niet meer.
De duiven hadden al gevangen moeten zijn, maar het gaat moeizaam.
De buurtbewoners blijven de duiven voeren. En de duiven die willen ook niet weg. Ze zitten goed.

Maar ze poepen. En poep op een kerk is overlast.
Maastricht wil culturele hoofdstad worden in 2018.
Ben een beetje bang dat de stad tegen die tijd te sjiek en sjoen is geworden.
Geen duiven, geen coffeeshops. Zelfs de Engel van Maastricht is verdwenen.



Anna

Nachtwake 2

« Nachtwake 3 | no picture please | Nachtwake 1 »

Zit in de restauratie van station Maastricht. Het is zelfbediening maar ik heb geen zin om mezelf te bedienen.
Er staat een grote Benjamin ficus voor de restauratie-klok.
Dat is zonde van de moeite om zo'n grote klok op te hangen.
De klok waardoor de reizigers tijd-geïnformeerd zijn en hun trein niet missen.
Door er een ficus voor te zetten vervalt... Ach waar maak ik me druk om.
Kan toch niet klok lezen. De deur gaat open en dicht. Echt warm wordt het niet binnen.
Heerlijk rookvrij roept een bordje op tafel.
Omdat we graag tegemoet komen aan de wensen van onze gasten in een rookvrije ruimte te verblijven is deze gelegenheid rookvrij.
no smoking please
nicht rauchen bitte
niet roken aub.
ne pas fumer svp
Maastricht is een grensstad. International.
Als de serveerster komt vragen waarom ik niks bestel zal ik zeggen dat ik denk dat dit tevens de wachtruimte is.
Op een station zou toch een wachtruimte moeten zijn die je beschermt tegen regen wind en kou.
Niet dat het hier erg warm is en de tafel is plakkerig.

Een documentaire. Een onderzoeksstation op een van de polen.
De mensen die er werken verbranden veel energie omdat het zo koud is. Ondanks hun dikke kleren verbranden ze veel energie om warm te blijven.
Ze krijgen calorie-rijk voedsel om op gewicht te blijven.
Wel 6000 calorieën per dag.
Hoeveel calorieën zullen mijn koude tenen voor me verbranden.
Eet een krentenbol kaas i.p.v een BLT bacon lettuce and tomato sandwich in het kader van de goede voornemens om wat lichter in gewicht te worden.
De krentenbol heeft een bijsmaak. Het smaakt naar vieze plastic handschoenen van degene die de krentenbol belegd en verpakt heeft. Het krentenbolletje heeft een vreemd geurtje. Het zit vast vol de bacteriën.
Heb een flesje Jakult gekocht. Dat is goed voor de darmen.
Er zit een bacterie in.
Die bacterie hebben ze onttrokken aan menselijke fecaliën.
Volgens Broer is zo'n flesje bacteriedrank onzin omdat de bacterie-drank de maagzuren niet overleefd....
Het nieuwe jaar is pas 1 week oud en ik schend al mijn goede voornemen om niet meer over poep, winden laten en luiers te schrijven. Het trekt vreemde bezoekers naar dit weblog.

Winderigheid of flatulentie wordt veroorzaakt door ingeslikte lucht en koolzuur, en een mengsel van gassen dat door bacteriën en gisten in de darmen wordt aangemaakt, zegt Wikipedia. Het gas wordt via de anus afgegeven aan de lucht en dat maakt een karakteristiek geluid en het heeft een reuk.
In winden vindt men ook minuscule hoeveelheden deeltjes ontlasting.
Het geluid bij het laten van winden wordt veroorzaakt door trillen van de anale opening. Het geluid is afhankelijk van conditie van de sluitspier en de snelheid van het uitgestoten gas, maar ook andere factoren zoals vochtigheid en lichaamsvet spelen een rol.

Nu twijfel ik toch weer over mijn flesje Jacult. Melkproducten kunnen behoorlijk flatulent werken. Is Jakult een lactose-product...

Anna

weblogstukje de kom 8

« Costa de Golf | no picture please | weblogstukje de kom 7 »

Mick, dit is Mick. De eerste keer met de trein. Ze was zo bang.
Ze trilde en toen ze eenmaal in de trein zat wou ze er niet meer uit.
Dat is gek hè en ze weet het als we op stap gaan. Dan ga ik spullen pakken en dan wordt zij onrustig.
Waar ik naar toe ga daar hebben ze ook een hondje. Misja. Dat hondje, Misja speelt niet graag met andere hondjes.
Met Mick wel. Als ik thuis ben en ik zeg Misja dan kwispelt ze en loopt naar de deur.
Dat zeggen ze, dat honden niks merken maar dat is niet zo.
Ik heb twee poezen en een kater en daar heb ik water voor neer gezet en brokjes en dan kom ik zondag weer terug.
Misja heeft geen ondergebit. Net als ik eigenlijk.
Wat heeft u weinig bagage bij u, zeg ik tegen de man die een paar ondertanden mist.
Hij heeft een grote ronde buik. Zijn vest redt het niet om de volle omvang van zijn buik te omspannen.
Hij draagt een donkere joggingbroek en slippers.
Daar staat mijn bagage, zegt de man op slippers.
Hij wijst naar een volle zwart-wit geblokte Turken-tas, die een eind verderop op het perron staat.
Te zwaar, verklaart de man. Niet te tillen. Dat lijkt niet zo, maar die tas is zo zwaar.
Ik heb de taxichauffeur extra geld gegeven om die tas te dragen. Hij blij en ik ook blij.
Ik kan niet meer hè. Ik heb een open been gehad en mijn voeten waren zooo opgezwollen.
En wie was het schuld. Wie was het schuld?
Ik weet niet wie het schuld was, zeg ik.
De man tikt zich op de borst.
Mijn rikketik. Mijn rikketik. Het hart hè. Als dat niet goed pompt.
Het sloeg niet vaak genoeg. En als het niet vaak genoeg slaat dan komt het bloed niet in de benen.
Ik slik wel zes pillen op een dag. daar heb ik zo’n hekel aan. Pillen slikken.
Plaspillen en pillen voor het hart en nog...da weet ik nie waarvoor die zijn.
Ik lees de bijsluiters niet meer. Daar wordt je zo ongelukkig van.
Da doe ik nie meer. He Mick, het is wa. Oh, ik heb mijn kaartje nog niet afgestempeld.
Een goede reis nog en dank u voor het papiertje.

Anna

tur·ken·tas (de ~ (m.))

1 [bel.] grote, goedkope tas

weblogstukje de kom 7

« weblogstukje de kom 8 | no picture please | weblogstukje de kom 6 »

In Eindhoven weer overstappen. Het waait niet maar het is nog een paar graden kouder geworden.
Er staat een man met een hondje op het perron.
Ik kijk hem iets te lang aan.
Dahaag, zegt hij.
Dag, zeg ik. Nu snel doorlopen.
Ga zitten op een bankje en neem mijn blokje en pen.
Het is nu zo koud dat de inkt in de pen niet warm genoeg wordt om te vloeien.
Wie schrijft die blijft, zegt de man met het hondje.
Klap mijn blokje dicht. Het is toch te koud om te schrijven.
Gaat u ook naar Heerlen, zegt de man met een Brabants accent.
Maastricht.
Dat is de andere kant uit, zegt de man.
Zit ze nou te poepen, zeg ik en wijs naar het hondje.
De witte poedel heeft een klein drolletje gedeponeerd op de stenen van het perron.
Oh god, zegt de man gegeneerd. Even een papiertje zoeken.
Hij loopt naar de vuilnisbak.
Weet niet wat ik viezer vind. Dat de man in de vuilnisbak naar papiertjes gaat zoeken of dat zijn vingers naar hondenpoep gaan ruiken.
Hier, zeg ik en scheur een stukje papier uit mijn notitieblokje.
De man raapt de uitwerpselen met het papiertje op.
Het is gelukkig een harde, zegt hij.
En een kleintje, zeg ik.
Bedankt hè, zegt de man. Bedankt voor het papiertje.

Anna

poep·schep·je (het ~, ~s)

1 schepje waarmee men bij het uitlaten van zijn hond de hondenpoep kan opnemen

een sterke voorkeur voor poep....

« koude schotel | home | alleen is maar alleen »


...het goede van een weblog -is het goed?- is dat je bewust kan worden van ongewone interesses
een weblog kan een patroon onthullen
een-overmatige-interesse-in-poep-patroon bijvoorbeeld

juist als ik me heb voorgenomen niet meer over poep te schrijven,
het lokt nl. vreemde bezoekers naar je site
juist als ik me heb voorgenomen om niet meer over poep, toiletten, of andere scatologische uitingen te schrijven, staat in de NRC een artikel over de pissebed
ze houden van hun eigen uitwerpselen
het zijn coprofagen, eigen-poep-eters

A. belt
je had toch bezoek?
hij zit te poepen
dat zou ik niet durven
als je bij iemand op bezoek bent, uitgebreid gaan zitten poepen

N. belt
ze heeft Poolse bouwvakkers in huis
ze maken een nieuwe badkamer en wc
of ze de nieuwe wc mogen gebruiken
dat mag niet van N.
ze moeten op de oude wc
dat vind ze vies een Pool op haar nieuwe wc

maar eigenlijk had ik me voorgenomen om niet meer over poep te schrijven...

stallucht

« domweg gelukkig | home | catfight »


Het is een smaakvolle wijn, zegt Indy.
Dat zeg je niet over een wijn, zegt Muriel. Een interieur is smaakvol. Een wijn heeft karakter. Een identiteit.
In de wijnbar vraagt de vinologe waar we zin in hebben. Een Franse of een wijn van de nieuwe wijnlanden.
Ik wil wel een Chileense of een Argentijnse, zegt Indy die goed kan bluffen.
Veel Franse wijnboeren zijn naar de nieuwe wijnlanden gegaan, zegt de vinologe.
We krijgen twee glazen een kleine om te proeven en een grote voor de uiteindelijke keuze.
De wijn is wel erg jong, zegt de vinologe.
Ik laat de nieuwe wijnlanden niet oud worden, zegt de wijnbar mevrouw.
Zijn ze op hout?
Niet op hout.
Dan kan je ze niet oud laten worden.
Ik neem de 10 pagina grote menukaart en begin te bladeren.
Muriel is uitgepraat met de wijnbar-mevrouw en neemt de menukaart uit mijn handen.
Je neemt zomaar de kaart af, zegt Indy.
Oh sorry, zegt Muriel die niet begrijpt waarom ik de wijnkaart wil bestuderen.
Ik was op zoek naar knabbeltjes, zeg ik.
Voor vijf Euro per glas krijgen we toch zeker wel wat knabbeltjes erbij, zegt Muriel en besteld overmoedig een portie olijven en stokbrood met tapenade.
Ze proeft de wijn, eerst de Chileense.
Hij komt uit het zuiden van Chili. Dit is een koude klimaatwijn, zegt ze.
Te veel zon is ook niet goed, zeg ik.
Muriel ruikt aan de wijn, wiebelt het glas en neemt een sipje.
Ze proeft de Argentijnse wijn, nee, die vind ze niks.
Waarom wiebel je met het glas?
Dan komt de smaak beter tot uiting.
Wiebel met mijn glas en houdt het laag bij het pootje vast zoals ik Muriel heb zien doen.
Dat vereist nog enige fijne motoriek, goed wiebelen.
Dat leer je vanzelf, zegt Muriel, probeer het maar eens met links.
Met mijn linkerhand wiebel ik het wijnglas. Is dat wel slim, acrobatiek met alcohol op.
Indy wiebelt haar glas en ruikt aan de wijn.
Dat wiebelen doe je niet bij een etentje?
Nee en ook niet als je met Beatrix zit te eten en dan spuug je de wijn ook niet uit. We zijn nu aan het proeven.
Ik ruik aan de wijn.
De wijn ruikt naar stinkkaas.
Muriel kijkt teleurgesteld. Ze heeft er een half uur over gedaan om de goede wijn uit te kiezen.
Vind je hem niet lekker?
Jawel, maar de wijn ruikt naar poep.
Dat zeg je niet zo Anna, zegt Muriel.
Dat heet stallucht, de wijn ruikt naar aarde.
Maar complimenten, je hebt een goede neus.
Indy kookt. We drinken bij het eten gewone wijn, zegt ze. De dure wijn bewaren we voor later als we weer gaan proeven.
Snuffel aan de wijn. Een bekende geur.
Die parfum-lucht, wat is dat, vraag ik aan Muriel die vinologe is.
Dat is vanille, zegt Muriel, dat komt van het vat, eiken hout of...De vanillegeur is te overheersend bij deze wijn.
Dus je moet als vinologe een uitzonderlijk goede neus hebben vraag ik aan Muriel.
90% van de tijd heb ik er last van, zegt Muriel. Zojuist in de bar, die verflucht. Er was pas geverfd.
We drinken thee na het eten. Muriel snuffelt aan de thee. Ik ruik hibiscus... kersenbloesem.. zit er Chinese thee in? Is het Darjeeling Lupsong?
Weet ik veel, zegt Indy. Het is gewoon thee.

how far in the rabbit hole are you willing to go

wandelen in het bos met een kenner is geen gedachteloos stappen over het mos
een kuil is niet zomaar een kuil, een kuil is een verzakking in de aardbodem, ontstaan door een onderaards gangenstelsel zoiets weet een bioloog en een steen is geen steen maar een vuursteen of mergelbrok, het glooiend landschap is uitgesleten door een vroegere rivierenloop
droogdal
het geluid van een vogel wordt gedetermineerd
bosvink
geen bodembegroeiing te bekennen
beukenbos
de bladeren van de beuk zijn zuur, zegt de bioloog, de zure blaadjes op de bos-bodem belemmeren alle andere plantengroei, beuken gaan graag dicht bij elkaar staan, het bladerdak laat geen zonlicht door, de beuken voorkomen dat er in hun bos iets anders groeit dan de beuk
zo heeft elke plant of boom zijn eigen tactiek om te overleven
de Aronskelk [Dracunculus] geeft een poepgeur af, mot-vliegjes [psychoda] houden erg van vieze geurtjes, het perianth van de plant kan wel vijftien graden warmer worden dan de omgevingstemperatuur, de geur en de warmte trekt vliegen aan, ze vliegen de kelk binnen en eenmaal binnen kunnen ze er niet meer uit, de vliegen die aangetrokken door geur en warmte de kelk ingelokt zijn, wordt de terugtocht verspert door steriel vrouwelijk zaad in de vorm van stekels, in de Aronskelk zitten rode mannelijk zaadjes en witte vrouwelijk zaadjes, de rondvliegende vliegjes die proberen te ontsnappen zorgen al spartelend voor de bevruchting
kijk, zegt de bioloog, hij wijst op de grond
we zijn nog wat vroeg in het jaar, dat worden Aronskelken
hij wijst op een paar gespikkelde groene blaadjes
de Arum maculatum,
immaculata conceptio onbevlekt ontvangen
de Aronskelkblaadjes zitten vol spikkeltjes
maculata conceptio, bevlekt ontvangen
wat kan je toch veel leren uit de natuur
de bioloog mailt
zojuist zijn er veertig kraanvogels overgevlogen in slordige V-formatie
wat jammer dat we die niet samen gezien hebben, let vanavond maar eens op, je herkent ze aan het geluid, een scherp galmend 'kroeh' of 'krr'

kraanvogels, veertig nog wel...

aan een koe ruiken

Jij ruikt graag een koe, zei vandaag een internet-troll tegen me.
Aan een koe ruiken, die uitdrukking ken ik niet.
Even later noemde dezelfde trol-meneer me strontvlieg.
Kijk, dat is heldere taal. Strontvlieg...

tekening André Joosten...»
.

a Johnny on the spot

zondag 31 december 2006 double click on picture to enlarge

scatologie strontfolklore of de neiging om de menselijke uitwerpselen tot komisch onderwerp te maken

Voorbeelden van scatologie uit de laatmiddeleeuwse literatuur zijn Ulenspiegel, het quasi-vertoog ‘Dit es van den scijtstoel’, dat handelt over het vegen van het achterste, en het refrein in het sot ‘Nu segt wie heeft den prijs gewonnen’, dat een wedstrijd winden laten beschrijft die door drie begijnen wordt gehouden. Een voorbeeld van een scatologische ballade over een winden latende non is Anna Bijns' 't Is beter geveesten dan kwalijk gevaren.
In de 17e en 18e eeuw vinden we nog volop scatologische elementen in de kluchten, zoals Jan Vos' De klucht van Oene, en in de poëzie van ‘drekpoëten’ als Mattheus Gansneb Tengnagel.

Hedendaagse scatologie vindt men in het werk van Gerrit Komrij, Wim T. Schippers en G.K. van het Reve.
scatologie

Vijsten (vijst, veest, geveest) of veesten (veest, veestte, geveesten) zijn synoniem. De woorden vijsten en veesten geven aan dat er een wind(je) of een scheet wordt gelaten. De scheet is lawaaiig, terwijl de veest eerder een geluidloze buikwind is.
In de tweede helft van de twintigste eeuw is uit het Bargoens de term ruft het Nederlands binnen gedrongen. Dit woord heeft innige banden met het aloude rucht voor herrie dat we terugzien in luidruchtig en gerucht. De ruft wordt even onwelvoeglijk geacht als de scheet, althans taalkundig gezien. Kortom, het is hoog tijd om de veest en de vijst weer te gaan gebruiken - andermaal vooral taalkundig.

De veest of scheet als onderwerp in de literatuur heet als stijlfiguur scatologie. Het is in de late middeleeuwen heel populair. Ook in de zeventiende en achttiende eeuw werd er nog volop van genoten. In de moderne literatuur springen vooral Herman Brusselmans en Gerard van het Reve in het oog met hun uitweidingen over de lossing van gassen uit de darmen.
Een voorbeeld van scatologie is te vinden in de Refreynen int sot amoureus wijs van Jan van Doesborch uit 1525 of daaromtrent. Daarin wordt een wedstrijd beschreven die begijnen nabij Antwerpen houden in het winden laten. Wie heeft de hardste veest, wie komt het verst met zijn vijst?

Doen sprac daer een baghine: ic sal gaen hucken,
Elck sie wel toe, ick gae beghinnen,
En si veest den glasen venstren in stucken.
Doe ghincker een ander haer slippen op rucken
En blies tegen stroom tot balen een schuyte.
Tis haest ghecomen alst wil ghelucken,
Sprack doe die derde ende heet luyte,
En veest al die spinrocken ten roockgat wte
So dat si vander nacht niet meer en sponnen.
Nv segt mi wie heeft den prijs ghewonnen
vijst

Van Mozart wordt beweerd dat hij scatologische neigingen had. Zo noemde hij in 1782 een van z’n composities Leck mich im Arsch en een ander Leck mir am Arsch fein recht. De stukken hebben nummer 231 en 233 in de Köchel Verzeichnis. En er zijn meer liederen die getuigen van een scatologische voorkeur.
leck mich im arsch

Kakkers zijn kleine beeldjes die hun oorsprong vinden in een oude traditie uit Catalonië.
Dit figuurtje maakt deel uit van het "Natividad" feest, bij ons beter bekend als het Kerstfeest. De achterliggende gedachte bij dit figuurtje brengt de mens terug bij de basis idee dat van alles wat de natuur geeft, ook aan de natuur moet worden teruggegeven. Deze gift aan de natuur werd beschouwd als een vorm van wedergeboorte want de mest garandeerde aan de eigenaar van de grond een jaar vruchtbare grond en bijgevolg een voorspoedige oogst. Het werd dan ook als een eer en een zegen beschouwd als iemand die "grote boodschap" op zijn land achterliet. Mest was in die vroege tijden een uiterst belangrijke en kostbare grondstof die de eigenaar een voorspoedige oogst en bijgevolg rijkdom en weelde garandeerde.
kakker

Tot slot Komrij's boek Kakafonie, een encyclopedische verhandeling over alle aspecten van de scatologie, ofwel in zijn eigen woorden: Vroeger of later moet iedereen in het reine komen met zijn eigen stront.

Al sinds de eerste interviews die op de grens van de jaren zestig en zeventig met de jonge dichter Gerrit Komrij werden gehouden duikt het op: Het Grote Strontboek, waarin de beste, mooiste en meest humoristische teksten zijn samengebracht op het gebied van de scatalogie, 'de idyllen van de achterpoort', in het vocabulaire van de jonge dichter. Vijfendertig jaar later is het werkelijk zover: bij De Bezige Bij verschijnt Kakafonie. Encyclopedie van de stront, een verzameling van scatologische teksten, gedichten, lijsten, kwinkslagen en literair-wetenschappelijke verhandelingen uit alle tijden en alle talen, bijeengebracht door Gerrit Komrij zelf, de beste bloemlezer van het vaderland. Het resultaat is een machtig drukwerk dat op geen enkel toilet mag ontbreken.
kakafonie

zaterdag 30 december 2006

olifanten poep verpakt in krantenpapier

Karm Mag
Straatkinderproject in New Delhi India
New Dellhi Hauptbahnhof, een ontmoetingsplek voor straatkinderen uit heel India. Ze zoeken vrijheid van huiselijk, vaak sexueel geweld.
Terwijl de kinderen op straat en op station-perrons leven, proberen ze de dag door te komen door lompen te verzamelen, flesjes water en noten te verkopen, schoenen te poetsen, te bedelen of toeristen aanbieden hun koffers te slepen.
Het Karm Marg centrum wil deze kinderen een leven en meer liefde en zorg bieden. Ze bieden onderwijs, medische verzorging, voedsel, spel, een beroepsopleiding en nog veel meer.

Om het project te bekostigen maken de kinderen boodschappen-tasjes van krantenpapier, wenskaarten met eigen tekeningen en andere low-cost produkten die kunnen verkopen.

De verkoopster van de papier-winkel gebruikt als verpakking deze tasjes om het project te steunen.
Nu heb ik olifanten poep papier verpakt in een krantenpapier-tasje gemaakt door straatkinderen uit New Delhi

De televisie staat deze week aan op 3 FM, het glazen huis op de Neude in Utrecht, steun de slachtoffers van landmijnen

ethic art
papierwinkel
donderdag 21 december 2006

olifanten poep papier

soms doe je per ongeluk iets goeds
vaak niet
je zou bij elke hap rijst een bukkende rug voor je moeten zien
bedenken dat een korreltje rijst een plantje is geweest
door iemand in de grond gestoken
voeten in het water
daar denk ik niet bij na niet altijd
niet bij elke hap
en waarom is de Ikea zo goedkoop
en is de voetbal die ik koop voor mijn neefje in elkaar genaaid door een kindje dat zelf ook wel overdag zou willen voetballen
en rieten mandjes die springen niet vanzelf in elkaar daar zijn handen voor nodig die buigen en vormen
daar denk ik niet bij na niet altijd
vandaag heb ik per ongeluk iets goeds gedaan
in de papierwinkel
dat is bijzonder, wat je nu in je handen hebt, zegt de verkoopster
dat is papier gemaakt van olifanten-poep
nee natuurlijk ruikt het niet meer, zegt ze
vandaag heb ik olifanten-papier gekocht
fair trade


Elephant Dung Paper
handgeschept papier gemaakt van olifanten-poep
van de schoon gemaakte poep wordt papier gemaakt
de eerlijke handel geeft Indische gezinnen een betere toekomst


woensdag 20 december 2006

vliegenpoep

Annabel, de pregnante actrice zit aan de bar. Ze is extrovert uit overtuiging. De extroverte actrice is vegie. Ze is verontwaardigd over de behandeling van koeien en varkens. Annabel heeft een commissariaat bij een ijsjesfabrikant. Ze is commissaris bij een ijsjesfabrikant.
In haar cv maakt ze reclame voor deze ijsjesfabrikant. Het is de ijsfabrikant met de aanstellerige smaken, fudge met chocola en andere aanstellerige combinaties.
Het ijs wordt op een eerlijke manier gefabriceerd.
De actrice zet zich in voor een eerlijke wereld. Er zijn goede en foute manieren om ijs te maken. Zij wil bij de goede horen. Ijsjes maken op de goede manier. Vlees eten is altijd fout. Dat is doden en dat mag niet. Ik maak nog geen vlieg dood, zegt Annabel.
Alleen de vlooien van de hond. Die wel. Maar dat is tegen haar overtuiging. Annabel heeft een vlieg in de jus d orange. Ze zegt, ik eet geen beesten. Ze reikt het glas over de bar en eist een nieuwe jus d'orange.
Ik vis ze er altijd uit de verdronken vliegjes in mijn drankje. Mijn immuunsysteem kan de bevuiling van een klein vliegje in een poel jus d orange wel aan. Annabel is niet vies van de vlieg. Vliegje. Annabel beroept zich op haar principes. Geen vlees eten geeft recht op een schoon vliegvrij glas jus d orange.

31 juli 2006
lees verder...»

de ontlasting van een steenmarter

'Hoe maak ik een emmer' sop googelen en dan hier terecht komen.
Weet niet hoe je een goede emmer sop maakt. Weet wel om het NIET met afwasmiddel te doen. Afwasmiddel geeft veel te veel schuim. De stoep schrobben met afwasmiddel-sop geeft zoveel schuim. Het is nog een week lang bellenblazen na een regenbui. Niet doen dus.
Degene die zocht op 'ontlasting van de steenmarter', vond in het artikel ook niet wat hij zocht. De ontlasting van een steenmarter ziet eruit als groot uitgevallen vogelpoep...bijna echte drollen-hopen..zoals van een paard maar dan minder groot..de poep stinkt na een tijdje niet meer maar een steenmarter neemt prooi mee naar zijn slaapplek en die gaat stinken.
Dat een steenmarter mijn zolder bewoonde ontdekte ik door grote zwermen dikke zwarte vliegen die en masse via het plafond mijn huiskamer invliegen.
De gemeente geraadpleegd en ontdekt dat een steenmarter een beschermd dier is.
Een steenmarter specialist heeft het gat dichtgemaakt dat toegang gaf tot mijn zolder.
Toen heeft hij zijn biezen gepakt en zijn de vliegen elders gaan broeden.
Nu woont de steenmarter in de tuin van de buurman en eet hij de bestjes-struiken leeg.

Anna

13 juli 2006

de steenmarter

Voor het huis staat een besjesstruik. Voor het huis staan drie besjesstruiken.
Eén naast mijn voordeur. Eén naast de voordeur van buurman.
Eén midden onder het raam voor de symmetrie.
Ik hou niet van besjes-struiken.
De struiken hebben lelijke doornen en besjes...besjes...oranje besjes.
Eerst staat er geen besjes-struik. Eerst staat er een paarse Claminia naast mijn deur.
Een zieltogende paarse Claminia. Buurman wil van de Claminia af.
Hij zegt. Die Claminia ziet er niet uit. Zal ik hem uittrekken?
Ik protesteer niet erg overtuigend.
Weet je wat. De Claminia bloeit nu. Ik trek hem uit als hij uitgebloeid is, zegt Buurman.
Dan zetten we er nieuwe planten neer. Daar overleggen we nog over.
Zijn woorden stellen me gerust. Er wordt eerst overlegd.
Ik onderschat buurman. Ik onderschat zijn weerzin tegen de slordige Claminia struik.
De struik met halfverdorde blaadjes en sprietige takken en zielige paarse bloemen.
Een paar dagen later is de Claminia verdwenen en staan er drie keurige bessenstruiken voor het huis.
Zonder overleg. Buurman is trots.
Ik heb geen verstand van tuinieren, zegt hij.
In het tuincentrum zeiden ze dat dit het beste was. Ze zijn niet kapot te krijgen.
Inderdaad lukt het niet de besjesstruik naast mijn deur dood te wensen.

Die winter zitten de struiken vol besjes en dikke merels.
Grote trossen oranje besjes en dikke merels die de besjes opeten.
Een dag later zijn de struiken kaal. De stoep ligt vol poep.
Op de stoep liggen poepjes van de vogels. Bruine kleine poepjes voor mijn deur.
Maak een emmer sop en ga schrobben. Heb geen poetsmiddel en gebruik teveel afwasmiddel.
De stenen verdwijnen onder een dikke laag schuim die ik maar met moeite weggespoeld krijg.
Maar mijn stoepje is weer schoon.
Buurman komt aangelopen. Hij negeert de aanblik van de brede afwasmiddel-schuimrivier die richting de straat drijft.
We hebben een steenmarter, zegt hij.
Ach, is hij weer terug, zeg ik.
De steenmarter heeft bij mij op zolder gebivakkeerd en daar grote stinkende drollen achtergelaten.
Buurman kijkt mij bestraffend aan. Nu ik de steenmarter de toegang tot mijn zolder verspert heb rent hij weer vrij op straat rond en daar heeft buurman last van.
Weet je wat dat is en hij wijst naar de poepjes.
Dat komt van die struik van jou, zeg ik. Dat is oranje besjes-merel-poep.
Merels? Nee, dat is van de steenmarter. Dat heeft hij in een avond afgegeten.
Hij moet hele erge honger hebben.
Het is vogelpoep, zeg ik.
Neehee, zegt buurman. De vogels eten dat niet, die bessen.
Die bessen zijn winterhard. Die hadden de hele winter..daar hadden we de hele winter.. hij heeft alles opgegeten. Buurman kijkt naar de kale bessenstruiken.
Hij heeft alles opgegeten en toen diarree gekregen. Kijk.
Buurman wijst naar de poepjes en ziet er een spoor in.
Kijk..hier heeft hij gelopen.. zie je? Een spoor en toen is hij boven op mijn auto gaan zitten. Nu kan ik mijn auto gaan wassen. Hij zit bij mij in de tuin, de steenmarter. Hij is groot. Wel zo groot en de helft is staart. Hij legt overal steentjes neer. Als ik ze weg leg, legt hij ze weer terug. Dat is een markering, hè.
Noemen ze hem daarom steenmarter, vraag ik. Omdat hij steentjes neerlegt?
Buurman is even van zijn a-propos af.
Het is ook niet zo. Een steenmarter heet steenmarter omdat hij graag in een rotsachtige omgeving vertoeft, niet omdat hij steentjes verplaatst in de tuin van de buurman.
En de plantenbakken, herstelt buurman zich...hij gooit alle grond uit de plantenbakken.
Bij mij doen de merels dat, zeg ik.
Nee dat doet de steenmarter, zegt Buurman.
Ik ga straks ook schrobben, zegt hij.
Buurman heeft allang gezien dat ik alleen mijn stukje stoep heb geschrobt en daarbij veel teveel schuim heb achtergelaten...


3 juli 2006