een locale douche

Ben aan 't procrastinating [andere dingen aan 't doen dan dat wat ik eigenlijk zou moeten doen, soort van uitstellen]. Mooi woord om af en toe te gebruiken, mailt Jenna.
Jenna woont in NewYork. Dat is voor het verhaal niet van belang maar verklaart wel waarom ze Engelse woorden gebruikt.
Mail haar terug.
Het badkamer-raam van de buren komt uit op mijn balkon.
De buurvrouw is het raam aan het schoonmaken.
Aan mijn kant. Ik ben geïrriteerd. Het is een inbeuk op het kluizenaarschap zo'n open raam met vrij zicht op mijn balkon en kamer. Er staan plantjes op de vensterbank. Door storm en regenbuien is aarde op raam kozijn en vensterbank terecht gekomen. Lokale spinnen hebben het karwei afgemaakt. Het ziet er niet uit. Buurvrouw boent en zuigt en maakt schoon. Ze stoot een plantje om. Ik vloek en schiet naar buiten om het plantje te redden. Het is een bruin palmstruikje dat de winter niet overleeft heeft.
Buurvrouw schrikt.
Ik moet het toch eens een keer kunnen poetsen, zegt ze.
Dat doe ik morgen wel zelf, zeg ik.

Ben zelf ook niet zo happig op relaties met buren [dan willen ze ook met je praten als je met de haren plat en in je joggingbroek even stiekem een frietje bent gaan halen] Een relatie met je buren is toch wel fijn [als je jezelf buitengesloten hebt en hun ladder nodig hebt om via het slaapkamerraam weer naar binnen te klimmen] mailt Jenna.
Vandaag ga ik het balkon poetsen.
Ontdoen van bladeren.
Ont-algen en wat er verder komt kijken bij een schoon en fris balkon.
Het regent. In de regen kan je niet ont-algen.
Het balkon schoonmaken is geprocastineerd.
Postponed or delayed needlessly because of a local shower

overreden door een vuilniskar

Buurvrouw kan de dingen niet meer goed onthouden. Buurvrouw is boos op de wereld en op mij.
Een briefje in de brieven bus. Het is een reclame voor een erotische catalogus. Buurvrouw heeft er iets bijgeschreven.
Als je overreden wordt is het altijd door een vuilniskar en nooit door een koets.
Ze heeft er nog een briefje bijgevoegd.
Zoiets kan je verwachten van achterbuurt zooitje.
Buurvrouw vind mij achterbuurt zooitje. Buurvrouw denkt dat ik vieze blaadjes in haar brieven bus stop. Kom haar tegen op de stoep voor haar huis. Laat haar de briefjes zien.
Heeft u dit geschreven, vraag ik.
Je zit me altijd te pesten, zegt Buurvrouw.
Probeer Buurvrouw uit te leggen dat het reclame is. Ze heeft een aanbieding voor een sex-catalogus in de bus gekregen en in haar wantrouwen denkt ze dat ik daar achter zit.
Wacht op de postbode en vraagt hem naar de erotische catalogus-reclame.
Ik schaam me dat ik ze moet rondbrengen, zegt de postbode.
Is het mogelijk dat u in de toekomst, de oude dame vrijwaart van deze reclame acties? Stop de reclame maar in mijn bus.
De postbode vind het erg. Ik doe het niet bij Islamitische families. Daar bezorg ik de reclame niet. Dit is onze cultuur, zegt hij bozig. Onze cultuur.
De zoon van de oude mevrouw komt op bezoek. Hij parkeert zijn auto op straat met knipperende alarmlichten. Hij haalt een karton met levensmiddelen uit de auto. Hij kijkt omhoog. Ik sta aan het raam en kijk recht in zijn gezicht. Hij kijkt niet vriendelijk. Ik loop de trap af, ga in de deuropening staan en wacht af. De zoon is terug naar de auto gelopen, de klep van de achterbak staat open, hij draait zich om en ziet me staan. Kijk hem recht in de ogen. Zie verwarring in zijn ogen. Hoe ziet gemeen achterbuurt zooitje eruit. Hij zegt, ik moet met u spreken, en zet een paar passen in mijn richting. Ik ook met jou, zeg ik en stap in zijn richting zodat we nu midden op de stoep staan. Neutraal terrein.
De folder is een reclamefolder en geen wraakactie, zeg ik.
De oude dame komt naar buiten gelopen.
Dat weet ik wel, zegt ze, dat het reclame is, de postbode heeft aangebeld om excuses te maken. De hele straat heeft de folder gekregen, zei de postbode.
Mijn moeder heeft problemen met de dingen onthouden, zegt de zoon. U bent ook een mens ben en mijn moeder moet niet zo schelden. Hij zegt dat hij nog gaat bellen. Hij belt niet. De oude mevrouw is opgenomen. Het huis staat leeg.

zaterdag 16 december 2006 reacties 2

muurtje

Hoe beschrijf je een geluid? Het geluid klinkt als iets zwaars dat omvalt. Iets zwaars valt om.
Er valt iets om dat niet hoort om te vallen. Zo klinkt het geluid.
Kijk uit het raam. De auto van Buurman staat op de stoep. Aan zijn bumper hangt een touwtje. Het touwtje zit vast aan een struik. De struik zit in de grond. Het muurtje dat ervoor stond niet meer. De muur ligt om. Omver getrokken door een touwtje aan een auto.
Hoe beschrijf je een geluid?
Vwoewf. Weg muur. De plant die zijn wortels aan de aarde prijs had moeten geven staat nog stevig op zijn plek.
Buurman en zijn vrouw staren verbaasd naar de muur. Aan de muur zat een hek vast. Een hek naar de oprit. Aan de andere kant een hek naar de voordeur. De hekken kunnen niet meer dicht. Met één dun touwtje omvergetrokken.
Met dezelfde voortvarendheid waarmee de buren hun huis tot nu toe onberispelijk gehouden hebben ruimen ze het omver getrokken muurtje op. Een telefoontje van Buurvrouw tovert twee sterke mannen met stevige armen en witte mouwloze hemden tevoorschijn die het muurtje in no time ontmantelen en opruimen. De stoep wordt geveegd. De halsstarrige plant blijkt met een flinke ruk ook zonder touwtje en paardenkracht los te laten uit de grond. Buurman en Buurvrouw zetten hem in de bio container. De container is vol. De plant steekt er bovenuit. Als een onwelkom boeket van een vervelende aanbidder. Buurvrouw rolt de groencontainer op de stoep. Wat er ook gebeurt. Hun huis is netjes en zal netjes blijven ook zonder afscheidingsmuur. Buurman begint latten te plaatsen om de muur opnieuw op te metselen. Hij spant een rood/wit lint over de kuil waar eerst zijn muur stond. Van tijd tot tijd stopt een buurtbewoner voor de muurloze tuin van Buurman. Buurman legt geduldig uit wat er gebeurt is. Ik ga naar hem toe om mijn sympathie te betuigen. Het was een den, zegt Buurman. Ik wou een den..maar de wortels lieten niet los met de schop.
Vind u het niet vervelend om de hele dag aan mensen uit te leggen wat er gebeurt is, vraag ik Buurman. Hij vind het niet erg. Een muur valt om door eigen toedoen. Buurman en Buurvrouw maken geen ruzie. Ze maken elkaar geen verwijten. Ze raken niet in paniek. Ze moeten er niet eens om lachen. Ze zijn alleen maar verbaasd en misschien dat niet eens...sommige mensen kennen gewoon geen stress.
9 september 2006