hoogbouw

Vandaag is vuilnisophaaldag. Dat weet ik omdat er in de hele straat vuilniszakken buiten staan. Op de zakken zitten stickers van de milieupolitie. De eigenaar van de vuilniszak moet de zak binnen halen. Onder mijn raam zie ik de buurman van no 14 in discussie met de poltie.
Ik ben het er niet mee eens, hoor ik hem zeggen en de politie antwoord dat de vuilnisjongens de zakken vandaag niet mee neemen.
Buurman no 14 neemt zijn vuilniszakken naar binnen. Wat is er aan de hand? Zijn de zakken te vroeg buiten gezet en is daarom de hele straat geverbaliseerd of wordt de vuilnis vandaag niet opgehaald en waarom niet. De vuilnis wordt elke week op woensdag opgehaald. Ik zet mijn vuilniszak buiten en haal hem weer binnen. Buurman zet de GFT bak buiten. Ik let op of hij ook een vuilniszak buiten zet.
Er is iets aan de hand, zeg ik. Alle zakken zijn gestickert door de milieupolitie.
Ja, dat viel me ook al op, zegt buurman. Hij haalt zijn vuilniszak weer binnen. Hij kijkt op de ophaalkalander Alleen GFT. Ik zal maar eens volgzaam zijn, zegt hij.
Er ontstaat lichte opwinding in de straat over de gestickerde zakken. Buren steken de straat over en discusieren over het vuilniszakkenophaalbeleid van de gemeente Maastricht. Om 11.00 uur komt de vuilniswagen. Ik ga op het balkon staan.
Zijn die vuiniszakken van u, vraagt de jongen
Nee, zeg ik.
Oh, zegt hij, anders zou ik ze meenemen als ze van u zijn. U bent hoogbouw.
Ik heb wel een volle zak. Ik ren naar beneden met mijn vuilniszak en overhandig hem aan de vuilnisjongen. Op no 14 en aan de overkant op no 17 staan de buren achter de vitrage. Mijn vuilniszak wordt wel meegenomen.
Wat is er aan de hand, vraag ik.
Jij bent hoogbouw, zegt de jongen. Jij mag je vuilniszak elke week buiten zetten. De anderen niet. Buurman op no 16a mag ook.
Buurman is toch geen hoogbouw? Buurman woont op de begane grond.
A en B huisnummers mogen wel.
Als de buurt zijn zak bij mij voor de deur zet nemen jullie alles mee?
Ja maar deze zakken als die niet binnengehaald worden nemen we ze mee en dan worden ze opengemaakt en dan krijgt de eigenaar een bekeuring dat is wel 150 Euro. Vroeger namen we ze gewoon mee. Dat mag niet meer.
Dus jullie mogen vandaag alleen ongestickerde zakken meenemen?
Ja.
Dan hebben jullie niet veel te doen vandaag?
Nee. De hele buurt staat vol gestickerde zakken.
Bel aan bij Buurman a. Je had wel je vuilniszak mogen buiten zetten. Jij bent hoogbouw.
Ik ben toch geen hoogbouw.
Je hebt een A huisnummer dan mag het.
Ik weet al wat het is er is een nieuwe milieu ambtenaar die weet dat niet dat het altijd gedoogt wordt. Dat is gedoogbeleid ze moeten die zakken gewoon meenemen. Ik ga er wel eens een belletje aan wijden. Wat doen ze met die zakken als de mensen ze niet binnenhalen?
Openmaken en doorzoeken of ze een adres vinden. Daarom moet je ook nooit post met je adres erin in een vuilniszak stoppen. En dan krijg je een bekeuring. 150 Euro.
Ha, schampert Buurman een bekeuring. Van wie dan? Van de milieupolitie? Die heeft toch geen aanhoudingsbevoegdheid. Ik ga er eens een belletje aan wagen.
Even later hoor ik door het plafond de zware stem van Buurman, Woe woe woe woe woewoe wow woe woe. Het gaat een hele tijd door. Een petitie laten rondgaan zegt de politie. Woe woe woe. Ik ben het er niet mee eens, zegt Buurman.
11 augustus 2006

de steenmarter

Voor het huis staat een besjesstruik. Voor het huis staan drie besjesstruiken.
Eén naast mijn voordeur. Eén naast de voordeur van buurman.
Eén midden onder het raam voor de symmetrie.
Ik hou niet van besjes-struiken.
De struiken hebben lelijke doornen en besjes...besjes...oranje besjes.
Eerst staat er geen besjes-struik. Eerst staat er een paarse Claminia naast mijn deur.
Een zieltogende paarse Claminia. Buurman wil van de Claminia af.
Hij zegt. Die Claminia ziet er niet uit. Zal ik hem uittrekken?
Ik protesteer niet erg overtuigend.
Weet je wat. De Claminia bloeit nu. Ik trek hem uit als hij uitgebloeid is, zegt Buurman.
Dan zetten we er nieuwe planten neer. Daar overleggen we nog over.
Zijn woorden stellen me gerust. Er wordt eerst overlegd.
Ik onderschat buurman. Ik onderschat zijn weerzin tegen de slordige Claminia struik.
De struik met halfverdorde blaadjes en sprietige takken en zielige paarse bloemen.
Een paar dagen later is de Claminia verdwenen en staan er drie keurige bessenstruiken voor het huis.
Zonder overleg. Buurman is trots.
Ik heb geen verstand van tuinieren, zegt hij.
In het tuincentrum zeiden ze dat dit het beste was. Ze zijn niet kapot te krijgen.
Inderdaad lukt het niet de besjesstruik naast mijn deur dood te wensen.

Die winter zitten de struiken vol besjes en dikke merels.
Grote trossen oranje besjes en dikke merels die de besjes opeten.
Een dag later zijn de struiken kaal. De stoep ligt vol poep.
Op de stoep liggen poepjes van de vogels. Bruine kleine poepjes voor mijn deur.
Maak een emmer sop en ga schrobben. Heb geen poetsmiddel en gebruik teveel afwasmiddel.
De stenen verdwijnen onder een dikke laag schuim die ik maar met moeite weggespoeld krijg.
Maar mijn stoepje is weer schoon.
Buurman komt aangelopen. Hij negeert de aanblik van de brede afwasmiddel-schuimrivier die richting de straat drijft.
We hebben een steenmarter, zegt hij.
Ach, is hij weer terug, zeg ik.
De steenmarter heeft bij mij op zolder gebivakkeerd en daar grote stinkende drollen achtergelaten.
Buurman kijkt mij bestraffend aan. Nu ik de steenmarter de toegang tot mijn zolder verspert heb rent hij weer vrij op straat rond en daar heeft buurman last van.
Weet je wat dat is en hij wijst naar de poepjes.
Dat komt van die struik van jou, zeg ik. Dat is oranje besjes-merel-poep.
Merels? Nee, dat is van de steenmarter. Dat heeft hij in een avond afgegeten.
Hij moet hele erge honger hebben.
Het is vogelpoep, zeg ik.
Neehee, zegt buurman. De vogels eten dat niet, die bessen.
Die bessen zijn winterhard. Die hadden de hele winter..daar hadden we de hele winter.. hij heeft alles opgegeten. Buurman kijkt naar de kale bessenstruiken.
Hij heeft alles opgegeten en toen diarree gekregen. Kijk.
Buurman wijst naar de poepjes en ziet er een spoor in.
Kijk..hier heeft hij gelopen.. zie je? Een spoor en toen is hij boven op mijn auto gaan zitten. Nu kan ik mijn auto gaan wassen. Hij zit bij mij in de tuin, de steenmarter. Hij is groot. Wel zo groot en de helft is staart. Hij legt overal steentjes neer. Als ik ze weg leg, legt hij ze weer terug. Dat is een markering, hè.
Noemen ze hem daarom steenmarter, vraag ik. Omdat hij steentjes neerlegt?
Buurman is even van zijn a-propos af.
Het is ook niet zo. Een steenmarter heet steenmarter omdat hij graag in een rotsachtige omgeving vertoeft, niet omdat hij steentjes verplaatst in de tuin van de buurman.
En de plantenbakken, herstelt buurman zich...hij gooit alle grond uit de plantenbakken.
Bij mij doen de merels dat, zeg ik.
Nee dat doet de steenmarter, zegt Buurman.
Ik ga straks ook schrobben, zegt hij.
Buurman heeft allang gezien dat ik alleen mijn stukje stoep heb geschrobt en daarbij veel teveel schuim heb achtergelaten...


3 juli 2006