Showing posts with label flaneren. Show all posts
Showing posts with label flaneren. Show all posts

27.6.08

Flaneren 2

« was ophangen... | no picture please | flaneren ... »

Toon me je boekenkast en ik zeg je wie je bent..
Vandaag had ik een weblogstukje willen schrijven over flaneren.
Een uitgebreide analyse over de oorsprong en betekenis van het flaneren.
Hoe het begrip ontstaan is in Parijs met de opkomst van de Arcades.
De overdekte winkelgalerijen. Hoe de Parijse man en vrouw nu veilig 's avonds over straat konden.
Hoe ze konden dwalen in de verlichte overdekte winkelstraten.
Daar had ik over willen schrijven.
En ook over de tentoonstelling in het Kunstencentrum Marres die dit thema behandeld.
Maar je weet hoe het gaat. En als je het niet weet zal ik het uitleggen...

Vakantie
Als freelancer zijn er twee mogelijkheden om vakantie te hebben.
Je hebt geen opdrachten, 1.
Of je werk ligt stil omdat je opdrachtgever vakantie heeft, 2.
Optie 1 komt dit jaar niet zoveel voor.
Optie 2 ook niet omdat de opdrachtgevers op verschillende tijden vakantie nemen.
Er is er altijd wel iemand aan het werk.
Ook dankzij de vakantie-spreiding in Nederland.
De dag gaat voorbij aan mailtjes, telefoontjes, administratie, nog meer telefoon.
De voorgenomen research voor mijn weblogstukje schiet erbij in.
De tentoonstelling van het Kunstencentrum Marres over de flaneur heet:
A l'extérieur
Rites de Passages
Helder, een flaneur wandelt buiten...Rites de passage is een woordspeling op de Franse passages, de overdekte winkelgalerijen. Maar in de begeleidende tekst wordt ook gesproken over het interieur-exterieur van de flaneur en hoe dat in het flaneren gespiegeld wordt. Interieur en exterieur van de flaneur, wat bedoelen ze daarmee?
En nu had ik willen schrijven over de flaneur die naar buiten gaat [exterieur] iets onderneemt, gezien wordt in het openbaar, de publieke ruimte betreedt, maar tegelijkertijd gedachten, nieuwe ideeën, inspiraties opdoet [interieur]

Shopping-malls
Waar ik ook over had willen schrijven is het verschil tussen een shoppingmall-koopgoot-Hoog Catharijne-winkelcentra en de Passage. Om te kunnen flaneren moet je naar buiten. Als je in je eigen huis prachtige ideeën opdoet hoef je niet naar buiten. Je gaat naar buiten om niet binnen te zitten.
Maar om de gedachten op gang te brengen is er wat bescherming nodig. In de vrije natuur vallen de gedachten stil.
In het bos lopen is meditatief. In de stad lopen prikkelt de zintuigen.
Om de gedachten op gang te brengen is een Passage ideaal.
Een Passage is een half-open ruimte. Hoog boven je is een glazen dak.
Het kan regenen. Het kan waaien. Je merkt er niets van.
Toch heb je het gevoel dat je gewoon buiten loopt.
De Passage heeft de vorm van een kommetje. Een kommetje dat je gevoel van begrenzing geeft en veiligheid.
In een mall heb je dat niet. Een mall is als een gevangenis.
Een doolhof waar je eenmaal binnen de uitgang niet meer vind.
Sommige steden hanteren de Mall-formule. Zakelijk, efficiënt, veel winkels. KOPEN.

Maastricht
Maastricht hanteert de flaneer-formule. De routing van de stad is gedacht op flaneren.
Daar had ik graag meer over willen vertellen, maar ja, de mails en telefoons en bla bla bla.
En toen was er nog het telefoontje naar de universiteit.
Zoals bekend heb ik het voornemen volgend seizoen, moet ik zeggen schooljaar als aankomend student...
Volgend schooljaar heb ik het voornemen om een studie te gaan doen aan de universiteit.
Dat is in september maar pas half augustus is er een rooster bekend.
Na september zit ik dus met een onzekere agenda.
Mijn opdrachtgevers hebben er geen boodschap aan dat ik studeer.
De universiteit wil liever niet dat ik ernaast probeer te werken.
Beide partijen eisen een beschikbaarheid van minimaal 40 uur per week.
En ik kan ze geen ongelijk geven.
Hoe romantisch is het idee om te willen studeren naast een veeleisend freelance bestaan.
Hoe romantisch is het om te denken dat je een dagopleiding kan gaan doen terwijl je niet eens tijd hebt om een weblogstukje te schrijven?

Boeken
Dus in plaats van een weblogstukje had ik je mijn boekenkast willen laten zien.
Toon me je boekenkast en ik vertel je wie ik ben.
Maar door alle gedoe ben ik daar ook niet aan toe gekomen.
Later....

Anna



om mijn boekenkast overzichtelijk te houden zijn de boeken ingedeeld in categorie


filosofie broederlijk naast godsdienst

psychologie naast geschiedenis

onduidelijke categorie naast onduidelijke categorie

esoterie naast wetenschappen

25.6.08

flaneren

« flaneren 2... | no picture please | droodling... »

Een paar weken geleden was ik in New York.
Met een vriendin. Een terrasjes-vriendin.
Een lange-gesprekken-met-een-glas-wijn-op-het-terras-aan-de-Maas-vriendin.
Nu met haar op vakantie, een week maar, in koop-stad New York.
Ik hou niet van kopen in mijn vrije tijd.
Winkels is werk. Kopen is werk. Werk is vermoeiend.
Terrasjes-vriendin houdt wel van kopen.
Voor haar is het fun. Ontspanning.
Schoenen shoppen met terrasjes-vriendin.
Dan kan een week lang duren.
Zelf hou ik het meest van dwalen door de stad.
Het liefst alleen. Doelloos. Zonder plattegrond.
Zigzaggen. Rechts. Links. Rechts. Links.
Of toch weer rechts. Niet nadenken. Gewoon lopen.
Dan gebeuren de wonderlijkste dingen.
Vreemde ontmoetingen. Verrassende vondsten.
Er schijnt een woord voor te bestaan.

Flaneren:
De kunst van het flaneren bestaat in het kunnen dwalen.
Het flaneren ontstaat vanzelf.
Je zegt niet vooraf dat je eventjes gaat flaneren in de stad.

Je zegt dat je een wandeling gaat maken. En dan draait het uit op een flanerie.

De hedendaagse [vervelende] variant van flaneren is fun-shoppen.
Het is een nutteloos kopen. Kopen voor de lol.
Voor het fun-shoppen zijn hele stadsdelen gebouwd.
Shopping-malls. Flaneren in een winkelcentrum is moeilijk.
Daarvoor zijn de winkels te opdringerig. Koop, roepen ze.

De echte flaneur loopt alleen. Het is een bezigheid die in eenzaamheid gebeurt.
Zonder noodzaak de deur uitgaan en je verbeelding de vrije loop laten.
Alsof alleen al het feit om rechts af te slaan op zichzelf een poëtische handeling is.

Er valt je een straat op waar je nog nooit doorheen bent gelopen.
Terwijl je door die straat loopt vergeet je waarom je erdoor heen wilde lopen.
Een stadsparkje trekt je aandacht en zo dwaal je verder.

Dwalen door de stad en nergens aan denken.
Losse bespiegelingen. Chaotische gedachten.
Onsamenhangende overpeinzingen, afgewisseld met meditatieve momenten.
Dagdromen die steeds onderbroken worden door de aandacht die de stad opeist.
Hier is een stoplicht. Daar liggen de straatstenen ongelijk.
Een etalage trekt eventjes je aandacht. Je verandert van trottoir.
Je ontwijkt een mevrouw met een enorme draagtas.
Een bedelaar vraagt om een aalmoes. Kinderen stoeien.
Een bank nodigt tot uitrusten. Het gaat regenen.
Ondertussen gaan de gedachten door. Half onbewust.

Thuis gekomen, ga je aan je werktafel zitten.
Plotseling blijken er allerlei nieuwe ideeën te zijn ontstaan.
Gedachten die schijnbaar niks met de wandeling van zojuist te maken hebben.

Naar een tekst van Eric de Kuyper
uit Het teruggevonden kind


Anna

A l'extérieur. Rites de Passages
Over de kunst van het flaneren
Marres Maastricht




in de tuin van Marres, het Maastrichtse centrum voor contemporaine cultuur

Older Posts

Label Cloud

Search

© no picture please