Frankenstein, Casanova en een Nachtwake

« Datumloze dagen... | no picture please | Frankenstein repetitie... »

Bewustzijn in de hersenen
Het bewustzijn zit niet in de hersenen, zegt cardioloog Pim van Lommel.
Negentig procent van de neurowetenschappers gelooft dat het bewustzijn in de hersenen wordt geproduceerd, zegt van Lommel. Maar het bewustzijn kan heel helder zijn als de hersenen niet meer functioneren. zoals bij een bijna dood ervaring. Sterven is een proces. Wie organen uit een lichaam verwijdert, versnelt het stervensproces. Niet voor niets wordt in de meeste tradities het lichaam drie dagen met rust gelaten. Kaars erbij. Bidden. Praten. Intuïtief weten mensen dat je voor zo'n proces de tijd moet nemen.

Wijsheid, macht en dementie
Bewustzijn is een product van de hersenen, zegt Elkhonon Goldberg.
De meeste mensen beschouwen wijsheid niet als een biologische eigenschap maar dat is ze wel.
Onder de deugden die in de staat worden aangetroffen valt wijsheid ons het eerst in het oog, zegt Plato in de Staat.
Was dat maar waar, zegt Goldberg. We denken vaak dat rijke en machtige mensen niet onderhevig zijn aan de wetten van de fysica en de biologie. Rijke en machtige mensen koesteren die overtuiging zelf het sterkst. Dat is hybris.
De biologische processen die dementie veroorzaken maken geen onderscheid op basis van rijkdom, macht en morele rechtschapenheid. Veel politieke leiders zijn mannen en vrouwen boven de zestig en zeventig. De illusie dat de halfgoden die de top van de menselijke samenleving bereiken aan de ontluistering van de hersenen kunnen ontsnappen is een illusie. Ze nemen vaak beslissingen terwijl hun geest van zijn vermogens berooft wordt en het meest briljante intellect in een lege huls verandert. Een incoherent en verward restant van een menselijk wezen.

Frankenstein
Hybris. Wanneer is dood dood. Halfgoden die dementerend de wereld bestieren
Frankenstein neemt met halfgod geen genoegen. God noemt hij zich
Ko van den Bosch speelt Frankenstein in de gelijknamige voorstelling van d'Electrique. Frankenstein is uitgekeken op zijn vrouw en uit verveling maakt hij een nieuw mens. Geen vrouw. Vrouwen zijn overbodig. Een mens naar zijn gelijkenis.
Hij heeft geen zin in de opvoeding. Het monster is immers al volwassen.
Frankenstein creëert leven uit dode massa. Maar wat is het leven zonder liefde. Zonder liefde worden de synaptische verbindingen in de hersenen kapot gemaakt.

Liefde
We hebben haar te vaak veranderd in iets anders totdat we haar niet meer herkenden. Haat heeft me hier gebracht maar liefde kan me bevrijden.
Alleen het einde herkennen we nog omdat dat zo donker is.

Hoe is het om dood te zijn, vraagt Frankenstein aan het monster.
Saai, zegt het monster.

Synaptische verbindingen in de hersenen
De hersenen ontwikkelen zich in antwoord op ervaringen.
Door middel van aandacht, bv. iemand die met het kind speelt en praat, zodat het wordt afgeleid van een bombardement aan activiteiten en geluiden, vormen de hersenen de verbindingen die nodig zijn om te kunnen functioneren.
Bij afwezigheid van liefdevolle aandacht worden de synaptische verbindingen in de hersenen opgeheven. Terwijl de gebieden in de hersenen die te maken hebben met een normale emotionele regulering bij een verwaarloosd kind onderontwikkeld zijn, zijn die gebieden die te maken hebben met stress bij deze kinderen vaak overontwikkeld. Is bij een normaal persoon de flight or fight reactie gerelateerd aan werkelijk dreigend gevaar, bij een verwaarloosd kind is dit mechanisme vrijwel constant actief.

Overbodige vrouwen
Het monster vermoord zijn geliefde. Per ongeluk. Hij heeft geen besef van de waarde van het leven. Leven kan je maken naar believen dat heeft hij van Frankenstein geleerd.
Je kunt haar toch weer levend maken, zegt het monster.
Niet haar, zegt Frankenstein. Dat was de laatste vrouw.
Frankenstein is uitgekeken op zijn vrouw. In het stuk speelt Ian, een man, de rol van de vrouw van Frankenstein als een vooraankondiging van het opheffen van het vrouwelijk ras.
Ze zijn overbodig geworden, als leven buiten de baarmoeder gemaakt kan worden.

Overbodige mannen
Kijk naar de televisie. Discovery. Een documentaire over dieren die zichzelf klonen.
Mensen kunnen zichzelf ook klonen en dan heet dat tweelingen.
Kijk naar een visachtig dier. Vrouwelijk. Ze kan zichzelf reproduceren zonder tussenkomst van een man. Ze maakt identieke nakomelingen van zichzelf.
Dat is efficiënt die uniformiteit maar ook saai. Een ander visachtig wezen is hermafrodiet. Probleem opgelost. Mes en schede tegelijk. Terwijl het beestje van voren aankoppelt wordt het van achteren gepenetreerd. Zo koppelen de wezentjes zich aan elkaar tot één grote orgie.

Gender confusion
Het monster vermoord in de voorstelling Frankenstein de laatste vrouw.

De wereld kan wel zonder.
Het monster heeft geen onvoorwaardelijke moederliefde gekend. Je zou denken dat hij op zijn minst gender-confused moet zijn.

Op het station zie ik een man met lang grijs haar en een baard van een week. Hij draagt bruine mannen-schoenen, beige sokken een maillot met een motiefje onder een een heel kort spijkerrokje. Hij draagt een kort beige jasje, armbanden, oorbellen en een damestasje.
Marokkaanse jongetjes moeten om hem lachen maar de man/vrouw heeft er geen last van lijkt het.

Efficiency
De wereld kan wel zonder vrouwen als de mens gekloond kan worden.

Allemaal het zelfde. Uniformiteit is efficiënt.

In een door efficiency gedomineerde wereld moet elke ontwikkeling bijdragen aan de vooraf gestelde, beperkende en praktische doelen. Voor schoonheid, creativiteit, fantasie, genot, inspiratie en poëzie is hier helemaal geen plaats meer en dat zou echt een onaantrekkelijke wereld creëren. Stel je eens een volstrekt efficiënte wereld voor.

Een Italiaans etentje zou bestaan uit een rode pil en een glas water met aroma.
Mozart zou de piano aanslaan met één hamertje. Van Gogh zou maar één kleur gebruiken.

En wat te denken van efficiënte sex?

Efficiency is saai
Een efficiënte wereld is niet ons idee van aangenaam.

In tegenstelling tot de natuur zou het een kille boel zijn.
Doods.
Hoe is het om dood te zijn, vraagt Frankenstein aan het monster.
Saai, zegt het monster.
Als je dood bent zie je geen kleuren meer alleen maar wit of als je pech hebt zwart.

Het decor van De Gravin van Parma is zwart.

Van uniformiteit ga je dood
De pauze tussen twee hartslagen is nooit gelijk. Die veranderlijkheid is gezond.

Pas enkele maanden voor de dood gaat het hart heel regelmatig kloppen.
Dan zou je dus kunnen aanvoelen wanneer je gaat sterven. Heeft Casanova zo'n voorgevoel?
Casanova is op het eind van zijn leven. Hij wil nog één keer Francesca zien.

De vrouw waarvan hij denkt dat hij echt gehouden heeft.
Hij verkleed zich als vrouw om naar het Carnaval-bal te gaan. Maar Francesca is hem voor.

Ze bezoekt hem op zijn hotelkamer verkleed als man.
Ook in deze voorstelling gender-confusion.
Francesca is boos op Casanova. Ze houdt van hem maar kan hem niet krijgen.
Dat is dom van Francesca. Casanova is een gewonde man.

Een in zijn jeugd narcistisch bezet kind.
Casanova kan niet van de vrouwen houden want hij wacht nog steeds op de liefde van zijn moeder.

Het decor is zwart. Het is een talig stuk. Veel tekst, weinig te zien.
Er zijn mensen die helemaal gelukkig worden van mooi gesproken zinnen.
Ze denken de beelden er zelf bij.

Nachtwake
In de voorstelling Nachtwake is het ook donker. Er is veel tekst.

De acteurs dragen zendmicrofoons zodat ze zacht kunnen praten en toch goed hoorbaar zijn.
Alle zinnen bevatten emotionaliteit in tegenstelling tot het cerebrale van De Gravin van Parma.
Twee broers komen met hun vrouwen bij elkaar na de crematie van hun moeder. De urn met haar as staat nog op de tafel. Gaandeweg de nacht ontdekken beiden dat ze gevangen zitten in hun huwelijk De een is uitgekeken op zijn relatie, de ander hoort ter plekke dat zijn echtgenote een affaire heeft met een jongere man. De confrontatie met de dood maakt hen onzeker.

Defending the Cave-man
Kijk naar de televisie.
Een aankondiging van de voorstelling Defending the Cave-man van Peter Faber.
Hij zegt dat de man een jager is en de vrouw een sprokkelaar.
Om te kunnen jagen moet je efficiënt en doelgericht zijn.

Om te kunnen sprokkelen moet je veelzijdig zijn.
Een vrouw heeft wel 85 erogene zones, waaronder de bilnaad.

Terwijl efficiënte sex recht op zijn doel afgaat.

De ex van Adam
Tis allemaal fout gegaan bij Adam en zijn ex.
Zij zei het al. Ik wil niet steeds onderop liggen. Kunnen we niet eens een ander standje proberen.
Maar Adam werd boos en Lilith ging ondergronds. Adam nam Eva tot zijn vrouw. Een veel gewilliger type. Eva is braaf, gehoorzaam, meegaand en vind het geen enkel probleem om de onderliggende partij te zijn.

Hoe zou de wereld eruit gezien hebben als niet Eva maar Lilith het archetypische rolmodel was geworden?
Veel vrouwen gaan op zoek naar hun Lilith energie, hun ontembare, vrije, donkere seksuele verleidelijke en creatieve kracht.
Ze bevrijden Lilith uit de grot van hun onderbewustzijn en geven haar de ruimte die haar toebehoort.

Lilith
Als je geen liefde krijgt neem je genoegen met macht.
Als macht de leiding heeft verdwijnt de wijsheid.
Lilith gaat ondergronds. Blijft over. Het verlaten kind. De autoritaire vader en de ontwapende vrouw.

Anna

meer informatie over Frankenstein, Casanova en een Nachtwake

bronnen:
Pim van Lommel
Eindeloos bewustzijn
een wetenschappelijke visie op de bijna dood ervaring

Elkhonon Goldberg
De wijsheid paradox
hoe het verstand groeit terwijl de hersenen ouder worden

Cradle tot cradle
Afval is voedsel
Michael Braungart & William McDonough

Uw brein als medicijn
Dr. David Servan Schreiber

NRC zaterdag 9 februari 2008

Happinez nummer 1 2008

cognac-glazen kopen

« China Dino... | no picture please | carnaval in Maastricht... »

Carnaval
Zit in de trein. Een man neuriet. Ja, dat is Maaaria, hum hum hum hum hum hum.
Ja, dat is Maaaria, hum hum hum hum hum hum.
Ja, dat is Maaaria, hum hum hum hum hum hum.
We vieren Carnaval.
Het is woensdag. Aswoensdag. Carnaval is voorbij.
Ik had nu in de kerk moeten zitten i.p.v. in de trein.
Of in het café Hieringe biete, dat kan ook.
We vieren Carnaval.
Vier helemaal geen carnaval.
Frankenstein, Casanova en Nachtwake, de voorstelling waarin echt gekookt wordt.
Drie produkties in première binnen een maand.
Voor het decor moeten stoelen gekocht, beddengoed, kandelaars, scheerspullen, potten en pannen.
Een bank, twee kasten, een koelkast en nog heel veel andere meuk.

Bloemetjesbank van de IKEA
Rij met T. in de vrachtwagen naar de IKEA. Twee uur en twee volle winkelkarren later ben ik uitgekocht.
Alleen de bank nog een foute bloemetjesbank.
Als je een bank pimpt met wat kussens en de goede plaid wordt het opeens een theatrale bank.
Prima voor op het toneel.
Het meisje aan de balie is niet blij dat we een foute bloemetjes bank kopen.
Het kan haar niet schelen. Ze is kortaf.
Ze vult de bon in. Welke kleur, vraagt ze.
De kleur, die daar staat, zeg ik.
De bank heeft een onbestemde kleur rood. Daar zou ik geen label op kunnen plakken.
Waar kunnen we de bank ophalen? In het magazijn?
In het andere magazijn, zegt het meisje verveeld.
Waar is het andere magazijn?
Dat zie je vanzelf, zegt ze. Er staan bordjes.

Nummertje Drie Oranje
In het andere magazijn, staat een lange rij.
We krijgen nummertjes. Wij hebben nummertje drie, dat valt mee.
Een mevrouw heeft een keuken gekocht maar er zitten de verkeerde wasbakjes in.
Nu wil ze ruilen. Het duurt lang eer ze de goede wasbakjes gevonden hebben.
Nummer drie wordt omgeroepen. Drie dat zijn wij.
Drie groen, zegt de man aan de balie. Drie groen.
Het gaat niet alleen op nummer, maar ook op kleur.
Wij hebben drie oranje.
De mevrouw van de wasbakjes krijgt een haar zin en dan schiet het op.
In rap tempo wordt iedereen geholpen. We zitten in een bijna verlaten wachtruimte.
Dat heeft te maken met hoe snel je bent, zegt een mevrouw.
Als je onmiddellijk na de aankoop naar het magazijn komt, dan hebben ze geen tijd om het klaar te zetten.
Wij waren snel, zeg ik. We hebben de bank net gekocht.
Wat heeft u gekocht, vraag ik de mevrouw.
Ik? Niks. Ze trekt haar jas open en onthult IKEA werk-kleding. Ik werk hier.
Ik koop niks van de IKEA. Daar ben je wel op uitgekeken als je hier werkt.
Ze loopt naar de koffiekamer en wenkt. Wil je wat leuks zien?
In het halletje van de koffiekamer ligt een haan te slapen.
Dat is onze huishaan. Die ligt daar beschut tegen te kou.
Loop weer terug naar de wachtruimte.
Wat was er te zien, vraagt T.
Een haan, zeg ik.
Wij zijn aan de beurt. Oranje drie.

Voor- en nadelen van een te grote auto...
Een man rijdt zijn kar terug de wachtruimte in. Het past niet, zegt hij. Het past niet in de auto.
Met een foute bloemetjesbank op een kar lopen we naar de vrachtauto.
Ja, zegt de man met de te kleine auto. Zo kan ik het ook.
Hoe krijgen we de bank in de vrachtauto, vraag ik T.
Via de laadklep. Dat gaat heel makkelijk.
T. bedient de knoppen van de laadklep en ik houd de kar met zware bank op zijn plek.
De laadklep gaat alle kanten op maar niet de goede.
De bank met kar kiepert de stoep op. Twee giechelende vrouwen ernaast.
De man met de kleine auto kan het gestuntel niet aanzien en heeft binnen drie seconden de bank in de vrachtauto.
Ik ben helemaal uitgekocht, zeg ik tegen T. Jij?
De cognac-glazen moeten nog, die wil ik nog wel kopen vandaag. Cognac-glazen.
Bij de Ikea hadden ze geen cognac-glazen.
We gaan naar de HEMA in een groot louche winkelcentrum aan de rand van de stad.
Bij de HEMA hebben ze geen cognac-glazen.
Vraag aan de verkoopster van de HEMA of zij een suggestie heeft.
De Blokker of de XENOS zou ik eens proberen, zegt ze.
En waar is de XENOS?
Boven, zegt ze. Ze wijst naar de tweede verdieping van het winkelcentrum.
Het winkelcentrum is zo groot dat bewegwijzering wel gewenst is.
Boven is vlakbij, vraag ik.
Je kan er komen met de roltrap, de looptrap of met de lift.
Ze glundert erbij. Ze is oprecht blij dat er zoveel manieren zijn om bij de XENOS te komen.
En een looptrap is een trap waarbij je zelf moet lopen, vraag ik nog even voor de zekerheid.
Ja, lacht de verkoopster.
Zie je wel. De weg wijzen kan ook op een vriendelijke manier.

Cognac-glazen
Eerst naar de Blokker. T. vraagt aan het piepjonge winkelmeisje waar de cognac-glazen staan.
Dat weet ik niet, zegt het meisje dat een zwart hoofddoekje draagt. Dat zal ik aan mijn supervisor vragen.
Ze roept haar supervisor en vraagt waar de cognac-glazen staan.
Loopt u maar mee, zegt de supervisor tegen ons.
Ik loop ook even mee, zegt de jonge verkoopster. Dan weet ik meteen hoe een cognac-glas eruit ziet.
De supervisor wijst het meisje de cognac-glazen aan.
Kijk, die glazen met de bolletjes en ze vormt met haar hand een bolletje.

Jammen na de repetitie
In de repetitieruimte zitten de acteurs, de regisseur, de regie-assistent en de technici in het decor.
De repetitie is afgelopen. Ze drinken een wijntje. Zingen wat.

Ik neem afscheid. Het is nog twee en een half uur reizen eer ik weer thuis ben.

Uw Brein Als Medicijn
In de trein denk ik aan het meisje van de cognac-glazen. Ik hoop dat ze nooit aan de drank gaat.
Lees het boek Uw Brein Als Medicijn van Dr. David Servan-Schreiber.
Het antwoord op Prozac, Lithium, Zyprexa en andere omstreden antidepressiva.
Diep in de hersenen zit een deel dat ons gevoel, humeur, gedrag, bloeddruk, ons immuunsysteem, kortom alles wat met ons welbevinden te maken heeft, beheerst: het emotionele brein.
Door controle te krijgen over dit deel van de hersenen is het mogelijk om stoornissen die voortkomen uit stress, angsten of depressie te genezen.

Het emotionele brein weet wat je wil...
Het emotionele brein weet ook wat je smaak is, wat je mooi vind. Het emotionele brein heb je nodig bij het winkelen.
Het probleem is dat je emotionele brein niet zomaar 'aan' staat. Zoals je je neocortex, waar de rationaliteit zetelt, altijd bewust kan benaderen is dat met het emotionele brein niet zo. Daarom wordt je zo moe van winkelen. Je loopt door de winkel en uit al die honderden banken en stoelen moet je brein er eentje kiezen. Als je dat rationeel zou doen ben je uren bezig. Je emotionele brein kan dat veel sneller.
Koop me, roept de bank. Koop me.
Je emotionele brein heeft een beslissing genomen. Met je neocortex controleer je of je de juiste beslissing hebt genomen. De prijs-kwaliteit verhouding bv. Maar van dat geschakel tussen die twee breinen wordt je heel erg moe.

Lees de bijsluiter...
In Maastricht bij het busstation zit een man op de grond. Hij heeft een blauwe hardplastic koffer die half open op de grond ligt.
De man zit ver voorover gebogen. Tussen zijn trui en spijkerbroek is een strook wit vlees zichtbaar en een stukje bilnaad.
Van dichterbij zie ik dat hij probeert in het licht van de straatlantaarn de bijsluiter van een medicijn te lezen.
Het lijkt alsof hij de pillen al geslikt heeft en nu wil nalezen waarom hij zich zo slecht voelt.

Gelukkig worden....
Het schijnt dat je het gelukkigst bent als je emotionele brein en je neocortex, je rationele brein goed samenwerken.
Vandaag hebben mijn emotionele brein en mijn neocortex goed samengewerkt.

Anna