7.1.08

Nachtwake en De Gravin van Parma

« straatmuzikanten | no picture please | Nachtwake 2 »

Donderdag 3 januari
Eerste repetitie Nachtwake.
Twee broers en hun vrouwen komen bij elkaar de nacht nadat hun moeder begraven is.
En wat doen wij dan, zegt Paula. We eten. Die bakt een eitje. Die bakt een pannenkoek.
Er zal echt gekookt en echt gegeten worden tijdens de voorstelling.
Eten en drinken is er ook bij de eerste repetitie-dag. Paula heeft de tafel versierd.
Zwart met zilver is het thema dit keer. Er is champagne. Er is wijn. Jus. Koffie. Thee en melk.
De melk wordt niet gedronken.

Zie je wel dat we echte Belgen zijn. Niemand drinkt melk, zegt Paula.
Er zijn baklava van de Turk. Er is zelfgemaakte tomatensoep.
Er zijn croissantjes in verschillende smaken. Er zijn mini-tomaatjes. Fruit. Worst met augurkjes.
Olijven en muffins.



André presenteert de maquette. Het stuk speelt zich af in het huis van de psychiater.
Dat is oorspronkelijk een design-huis maar Paula heeft niks met design.
André ontwerpt een mix van retro-Oostblok en shabby chic maar vooral gezellig.
De komende weken mag ik gaan shoppen om het interieur in te richten en dat vind ik weer gezellig.

Zondag 6 januari
Reis naar Amsterdam met de maquette van De Gravin van Parma, het stuk over Casanova.
Casanova had een narcistische persoonlijkheid-stoornis. Het Casanova-complex.

Narcisme is gezond zegt Johan Derksen. Je kan gericht zijn op het zelf of op de ander.
In de ideale situatie is dat in evenwicht. Om grote doelen te bereiken moet je meer op jezelf gericht zijn dan de op de ander. Dat past goed in de Westerse maatschappij waar grote prestaties gewaardeerd worden of het nu in de sport is, de kunsten, het zakenleven of de politiek. Er is waardering voor uitblinkers. Uitblinkers zijn per definitie narcisten beweert Johan Derksen in zijn boek Zijn we wel narcistisch genoeg.
Gezond narcisme kenmerkt zich in het vermogen kritiek te ontvangen. Is die tolerantie verdwenen dan kan je spreken van ongezond narcisme. Zo iemand is niet gediend van kritiek op zijn daden. Zijn narcisme, zijn grootheidswaan moet dan in stand gehouden worden door bewonderaars waar hij/zij zich dan mee zal omringen. Gezond narcisme wordt aangeleerd in de kindertijd. Een kind dat een mooie tekening maakt moet daar zeker voor geprezen worden. Het kind dat denkt na 1 tekening de nieuwe Picasso te zijn ontwikkelt op jonge leeftijd een verkeerd zelfbeeld met de bijbehorende grootheidswaanzin.

De keuze voor een stuk spiegelt zich in de makers. Het zal interessant zijn te zien hoe de regisseur, de ontwerpers, de acteurs zullen omgaan met hun narcisme. Hun vermogen kritiek te ondergaan. Hun grootheidswaanzin weten te kanaliseren of niet...


Anna

Older Post Newer Post

Label Cloud

Search

© no picture please