23.1.09

Medea, Groningen, fietsen en een spektakel...

« Medea NNT Groningen.. | no picture please | Medea Buiten... »

Groningen. Wat vind je van de stad, vraagt dramaturge Dirkje Houtman.
Ben in Groningen en kijk naar de repetities van Medea, de openingsvoorstelling van Ola Mafaalani bij het Noord Nederlands Toneel. Wat ik van de stad vind. Ik zeg dat ik het nog niet weet. Er is iets.
Groningen lijkt niet echt een stad. Klein. Oud wel. Groningen is een oude stad.
Er hangen bordjes aan de gevels. Elk huis lijkt een interessante geschiedenis te vertellen.
Groningen is een museum, is dat het?
Loop door de stad en lees de historie op gevelplaten. Op huizen, aan hofjes, aan panden hangt een verantwoording waarom en wanneer en hoe het gebouwd is.
Groningen als open lucht museum. En fietsen. Groningen is een fiets-stad.
Waar je ook kijkt overal staan fietsen geparkeerd. Overal.
Je kan geen winkel of woonhuis binnengaan of er staat wel één en meestal meerdere fietsen voor de deur.
En dan zijn er de officiële fiets-parkeerplaatsen. Die staan vol.
Overal staan fietsen. De hele stad Groningen staat vol met geparkeerde fietsen.
Maar wat ik me afvraag is, van wie zijn al die fietsen. Niet van de Groningers.
De Groningers zitten al op een fiets. Allemaal. Ze fietsen door de stad. Ze fietsen.
Ze fietsen hard. Met een doel. Met haast. Kan er niet aan wennen.
Als je de straat oversteekt zonder te kijken heb je een niet geringe kans om geraakt te worden door een fietser.
Niet geringe kans. Een grote kans. Het is hoogstwaarschijnlijk dat je geraakt wordt.
Er zijn altijd fietsers in de straten van Groningen. Ze zijn overal altijd en fietsen hard.
Alsof ze allemaal collectief ergens tegelijk aan moeten komen.
Ik denk dat ze door de stad betaald worden, die fietsers.
Om de stad de nodige dynamiek te geven. Dat mis ik in Groningen, dynamiek.
De wierbel van de fietsen geeft de illusie van levendigheid.
Maar op den duur gaan die fietsers je op de zenuwen werken.
Wat ik vind van Groningen... Ik mis iets. Ik mis prikkels...
In Amsterdam zijn ook veel fietsers.
Maar het verschil met Groningen is het gebruik van de fietsbel.
In Amsterdam wordt je door geïrriteerd gerinkel van een fietsbel van het fietspad verdreven, mocht je het in je hoofd halen om daar te gaan lopen. Rot op. Let op. Hear Hear. Here I come, zo vooraankondigd de Amsterdamse fietser zijn komst, de Groningers doen dat niet, de Groninger belt niet, hij fietst, heel hard, heel stil.
Groningen is stil.
Groningen is stil, zeg ik tegen de dramaturge.

Ola Mafalaani, Ko van den Bosch, André Joosten, Malou Gorter, Peter Vandemeulebroecke en Merijn de Jong zijn naar Groningen verhuisd.
Ze maken deel uit van het vernieuwde Noord Nederlands Toneel.
Zondag is de premiere van Medea.
Op de Grote Markt is het spektakel Medea Buiten.
Ik hoop dat de Groningers het kunnen waarderen en dat ze van schrik in de toekomst hun fietsbel gaan gebruiken.






repetitiefoto's Medea gemaakt door Rikie Gorissen

Euripides
bewerking: Ko van den Bosch
composities: Jan Kooper
regie: Ola Mafaalani
regieassistent: Dani Heres, Alexandra Smith
acteurs: Malou Gorter, Merijn de Jong, Peter Vandemeulebroeke, Noraly Beyer, Max van den Berg, Hans Man in 't Veld, Maartje van de Wetering,
flamenco:Jesús Fernández
zonen Medea:Rafael Nuñez, Yannai de Keizer, Cor Langerak, >Guus Hak, Tim Alejandro Roosjen, Julius van der Laan, Rob Stefano
dramaturgie: Dirkje Houtman
kostuums: Regine Standfuss
decor en licht: André Joosten

Anna

Older Post Newer Post

Label Cloud

Search

© no picture please